@ Jet's place

Men neme een bos tulpen, een flitser en een kleine tafelstudio.

Daarna oefenen maar.

Al tijden wilde ik hem, maar wist even niet wat ik nu precies wilde. Nou ja.. ik wist het wel maar dat lag een beetje boven budget. Tot-ie in de aanbieding was natuurlijk. En nu wil ik hem natuurlijk leren gebruiken. Hopeloos op zoek naar onderwerpen laat op de avond ga je met een schaal, de kraan en druppeltjes aan de gang.

Hij op mijn motor naar zijn werk tussen de file door en ik de gezinsauto met grote kofferbak om de honden mee te nemen en grote pubers te vervoeren. Erg goede regeling. Tot er door nattigheid, kou, een week stilstaan met de vakantie, ’s ochtends hele verdachte geluiden uit de tuin komen. Nou ja verdacht.. het geluid zakte steeds verder af. Leeg gestarte accu. Ik krijg een brul naar boven. “Schat, de motor doet het niet.. ik neem de auto.”

Een week later. De lege accu zit nog steeds in de motor en een nieuwe is nog niet besteld. Eigenlijk is de uitlaat ook zo lek als een mandje en maakt een rotherrie. De motor is zo oud dat er geen dealer meer aan wil sleutelen. We zullen dus ergens een uitlaat moeten zoeken die past en hem er zelf onder zetten. Maar ondertussen ben ik dus vervoerloos. En dat gaat toch kriebelen.

Vorig jaar ben ik door het winterweer ook tijden zonder auto geweest omdat het gewoon te gevaarlijk was op de motor. Toen ging de fiets prima, dit jaar lukt dat wat minder. Met de komende weersverwachtingen tijd voor actie.
Schat, als we voor de winter nu een klein 2ehands autootje kopen. Dan heb ik ook vervoer en kunnen we op ons gemak de motor repareren. Tot mijn verbazing is mijn echtgenoot gelijk positief. Hij is normaalgesproken degene die mij remt als ik weer wilde plannen heb, maar nu dus niet. En zo ga ik op zoek. Marktplaats. Enthousiast spam ik de mailbox op zijn werk vol met marktplaatslinkjes van geschikte auto’s. Een auto kiezen doe je tenslotte niet alleen. Toch is het aanbod wel wat teleurstellend en zijn het binnen onze prijsklasse wel hele oude gebakkies.

Tot ik een geweldig leuk rood karretje zie, wat duurder maar veel jonger. Die wil ik zeg ik heel overtuigd. Dan komt het volgende obstakel. Handelen. Dat kan ik al helemaal niet en omdat ik nooit wat op marktplaats koop sta ik stijf van de zenuwen met de telefoon in mijn ietewat kleffe handen. Het gaat goed. Alles klinkt super positief en de mensen vinden het niet bezwaarlijk bij de garage van broerlief af te spreken zodat die ook nog even onder de auto kan kijken. Tjee wat duurt wachten tot deze mensen tijd hebben dan lang. Buiten is het ondertussen gaan sneeuwen maar ik heb het zo druk met mijn autoproject dat ik niet eens de moeite neem om met de camera naar buiten te gaan.

Helemaal hieperdepieper sta ik op. Jut mijn echtgenoot op tot wat meer actie en we vertrekken richting de garage. Terwijl wij een praatje maken met de eigenaar controleert de monteur de auto op alle mogelijke punten en alles is OK. Zo staat er een uurtje later een rode truttenschudder voor de deur.. Yess.. ik ben helemaal happy met dit autootje. Even later begint het te sneeuwen. De volgende dag en nacht zo veel dat we helemaal ingesneeuwd zijn. In zo verre.. je komt hier de wijk niet uit. Tja, dan heb je vervoer maar moet je alles toch nog lopend doen. Eventjes nog, dan gaat het weer dooien.

Dan….. kan mijn echtgenoot met dit mooie rooie geval naar zijn werk want.. dan heb ik de gezinsauto ter beschikking met de grote kofferbak voor de honden en de ruimte om grote pubers te vervoeren.

Moet jij nu echt iedere keer bij het minste of geringste zo heftig reageren.. vroeg mijn echtgenoot pas. Relax een beetje wil je…
*volume knop op 10* Ja wat is dit nu voor een *@#%@$* opmerking. Hoe kan ik nu Relaxen als jullie de zooi overal laten liggen, ik ALLES in mijn eentje moet regelen en jullie geen van alleen ook maar iets anders doen dan meer zooi creëren.  Schouderophalend loopt hij de kamer uit zo van pruttel jij maar even in je eigen sop gaar. Nou en Daar heb ik toch wel zo’n hekel aan. Stoom komt dan nog meer uit mijn oren. Relax ja.. klinkt goed maar sommige Relax-zaken kan je echt niet in huis oplossen.. daar heb je vakantie voor nodig. Keep reading →

Het begint vaak met zo maar iets.. Je ziet een foto of je leest een paar woorden en langzamerhand vormt er zich een ideetje voor een serie. Of een zoektocht. Hoe je het wilt noemen. Dat had ik naar aanleiding van een knikker. Of een foto van een knikker eigenlijk. Dat golfje dat door het glas heen liep vond ik zo mooi. Nu heeft mijn moeder een verzameling van blauw glas. Vaasjes en voorwerpen die in een vitrinekast en op de vensterbank staan. Daar staat soms zo mooi het licht doorheen te schijnen.
Op steeds meer plekken begon ik door het glas, plastic of welk doorzichtig of spiegelend materiaal vormen en kleuren te zien. Dan is het vervolgens al dagen regenachtig weer en moet je verplicht thuis blijven omdat je op een belangrijk telefoontje wacht en dan krijg je ineens zo’n moment van.. en NU ga ik er mee beginnen.

Keep reading →

Een stelletje krukken bij elkaar waren we… Marlies met de scoot, Annemiek op krukken, Tonny die het allemaal niet zo goed kan zien in het donker en ik.. Naar Amsterdam omdat Marlies kaarten gewonnen had met Wiki Loves Art. Voorgenomen plan was, De Hermitage, de hortus en Artis de vlindertuin en verzamelen bij Artis. Het begon met het eerste vraagstuk… Hoe kom je van de Artisparkeerplaats bij de Hermitage. Daar hadden wij dus echt een TomTom voor nodig. Wel leuk om wandelend met tomtom door Amsterdam te gaan.
Bij de Hermitage stond dus een rij van hier tot aan de volgende gracht. Wilden wij daar in blijven staan.. Nou, eigenlijk niet dus. Scoot omdraaien en op naar de Hortus.

Daar kreeg ik dus helemaal de geest.. de abstracte geest wel te verstaan.

Keep reading →

Snuffel je rustig rond op de Soesterduinen zie je ineens een man staan.. met iets roods in zijn handen.

Wat zou dat zijn…. even van dichterbij bekijken.

Keep reading →

Eigenlijk doe ik veel te weinig.. zeg maar gerust niets met mijn foto’s. Ik vergeet ze af te laten drukken en 9 van de 10 keer komen ze niet eens meer door de huidige selectieprocedure. Toch komen ze dagelijks voorbij doordat mijn schermbeveiliging op diapresentatie van mijn afbeeldingen staat. Zo zag ik ineens een foto van Stephan voorbij komen. Mijn spiegelreflex had ik nog maar net een week of zo en ik was gelijk lid geworden van een fotoforum. Die hadden een forumuitje georganiseerd in Harderwijk gericht op portretfotografie waar ik ietewat verlegen en zonder enige vorm van kennis aan mee deed. Stephan ging mee als model. Daar heb ik deze portretten van hem gemaakt.

Keep reading →

Hoe was jouw fotodag?
*Nou beroerd, alleen maar regen en amper een behoorlijke foto kunnen maken.
Jammer zeg, wij hebben het tot aan “de boom” droog gehad. Onderweg daar naartoe een andere boom gezien en daar een hele tijd blijven hangen. Mijn eerste herfstfoto’s van dit jaar kunnen schieten. Maar.. we moeten weer terug want bij de boom begon het te regenen dus heb daar nog niets gedaan.
*Ow.. gaaf.. wanneer ga je weer.
Geen idee, wanneer Marlies kan?!?  Zullen we kijken wat we af kunnen spreken?

En zo stond ik maandag weer bij “de Boom”. Samen met Tonny en Marlies en dit keer zonder regen en met statief. Daar wordt je dan zelf ook op de kiek gezet. (foto van Tonny)

Keep reading →

Vorig jaar voor het eerst een fotouitje gehad in Soest met de fotograafjes. Dagelijks stuurde Marlies de meest schitterende foto’s van een hele boom vol met porselein zwammen en daar wilden we allemaal wel een keertje naar toe. Dat was toen een heel succesvol uitje. Nou vroeg ik haar van de week hoe “de” boom” ervoor stond.  Dat zijn dan vragen die bijna altijd in een fotouitje uitmonden. Soesterduinen in de mist met ochtendlicht zou ook wel een hele mooie bestemming zijn. En zo zat ik om 07.00 in de auto richting Soest. In plaats van mist was er regen. Dat was een stuk minder leuk eigenlijk. Na een snelle kop koffie vertrokken we maar gelijk naar de Soesterduinen. Het begon al licht te worden.

Heel even was het roze in de lucht….

maar verder was het bewolkt en niet direct een spectaculaire zonsopgang te noemen. Jammer wel want ik kom eigenlijk liever niet zo vroeg mijn bed uit. Het was wel geweldig leuk spelen met mijn nieuwe lens en dan heb je zo maar ineens andere “natuur” onderwerpen in beeld.

Keep reading →